27 lipca 2015
Muzeum Historii Polski i pierwsza taka polityka otwartości

Mało osób wie, że jednym z pierwszych projektów Muzeum Historii Polski była… internetowa baza danych. Pracownicy MHP planując pierwsze wystawy i kolekcję muzeum potrzebowali łatwego dostępu do źródeł naukowych o historii. Dziś Muzeum, które niebawem doczeka się swojej fizycznej siedziby, realizując podobne projekty ma już dyspozycji zestaw procedur, a co najważniejsze – własną politykę otwartości. Dokument, który określa zasady, na jakich instytucja ta pozyskuje prawa do utworów i w jaki udostępnia je swoim odbiorcom. Nie tylko robi to otwarcie w sieci, ale również z szerokim prawem do ich wykorzystywania i remiksowania. W procesie, który do tego doprowadził, pomagał zespół Creative Commons Polska i Centrum Cyfrowego.

“Muzeum dąży do jak najszerszego otwarcia zasobów, upublicznienia efektów pracy i wdrożenia najwyższych standardów jakości w dziedzinie udostępniania treści, aby wszystkie zainteresowane osoby mogły mieć szeroki dostęp do zasobów muzealnych oraz możliwość zaangażowania się w działania organizacji. ”

BazHum, baza od której wszystko się zaczęło, miała za zadanie zebrać opisy zawartości społecznych i historycznych czasopism naukowych, ze wszystkimi artykułami, od pierwszego do ostatniego numeru. Dziś BazHum, o którym mowa, szykuje się do udostępnienia pełnych tekstów wielu z nich. To co miało pomóc przy organizacji wystaw okazało się wspólną potrzebą innych instytucji i indywidualnych badaczy, co więcej, wpisało się w ogromny, światowy ruch otwartej nauki.

 

Muzeum, którego siedziba stanie na terenie warszawskiej cytadeli, jest obecne w sieci w wyjątkowy sposób. Nie tylko za sprawą cyfrowych wystaw, ale również projektów wydawniczych, edukacyjnych, naukowych oraz grantów. Wszystkie je łączy otwartość, zgoda na to, by odbiorcy muzeum mogli aktywnie korzystać z tych zasobów. Ta odwaga przekłada się nie tylko na lepszą komunikację z badaczami i fanami historii, ale również na efektywność pracy instytucji.

MHP_otwartosc

 

Dwa lata temu Muzeum podjęło decyzję o uporządkowaniu i otworzeniu dostępu do swoich zasobów. Praktyczny cel – ułatwienie zarządzania własnością intelektualną między wieloma działami podpisującymi rocznie kilkadziesiąt umów – przekształcił się z czasem w systematyczną pracę nad przeistoczeniem się w pierwszą otwartą instytucją kultury w Polsce z własną polityką otwartości. Procesem tym kierowała pracująca w Muzeum Klaudia Grabowska, która prowadzi program Otwartej Kultury w Centrum Cyfrowym oraz działa na rzecz otwartej nauki Creative Commons i Centrum Cyfrowym.

Zespół CC pomagał szkolić pracowników Muzeum i konsultować z nimi potrzeby wobec takiego dokumentu, jak i samej obecności instytucji w sieci. Stanowi to element szerszych działań prowadzonych przez zespół Otwartej Kultury, którego celem jest wspieranie instytucji kultury na drodze do otwartości. Niewiele polskich instytucji posiada podobne deklaracje, choć wiele z nich otwiera swoje zasoby od lat. Podjęcie decyzji o przekuciu zasad prawnych na coś strategicznego to poziom zaawansowany, który mamy nadzieję posłuży za wzór innym instytucji. My zaś będziemy się przyglądać realizacji zapisanych w nim postanowień.

Muzeum do tej pory opublikowało na wolnych licencjach m.in. Kalendarium Historyczne, materiały edukacyjne i scenariusze lekcji historii, kilkaset artykułów i kilkadziesiąt publikacji naukowych, serwis BazHum czyli bibliograficzną bazę czasopism humanistycznych i społecznych i serwis ze starodrukami Instytutu Historii UW. Muzeum stosuje również zapisy dotyczące otwartości w swoich konkursach i programie stypendialnym.

Zobacz też

1 grudnia 2013
Przegląd linków CC #111

1. Historia w sieci to nowy serwis o wartościowych ( i w dużej mierze otwartych) zasobach edukacyjnych do nauki historii prowadzony przez Marcina Wilkowskiego, już teraz znajdziecie tam kilka tysięcy linków.

historia w sieci

2. Na stronie projektu DISCO o tym jak otwarte zasoby edukacyjne, a w szczególności podręczniki zmieniają amerykański rynek wydawniczy i system edukacji, w kontekście propozycji nowej legislacji o obniżaniu kosztów edukacji zaproponowanej kilka tygodni temu w USA.

3.  Obywatele Nauki, Instytut Systemów i Biblioteka Otwartej Nauki Centrum Cyfrowego organizują 5 grudnia 2013 roku debatę poświęconą otwartości danych (naukowych i nie tylko). To kolejne spotkanie z cyklu otwartych debat o nauce, organizowanych przez Obywateli Nauki (którzy to w ostatnim tygodniu dołączyli do Koalicji Otwartej Edukacji).

4. Mike Linksvayer, były wicedyrektor światowego Creative Commonsna swoim blogu recenzuje najnowszą wersję licencji CC 4.0. (więcej…)

Zobacz też

28 lipca 2011
My Virtual Museum – myvimu.com

My Virtual Museum – myvimu.com

My Virtual Museum – Moje Wirtualne Muzeum

Licencja: CC BY, CC BY-SA, CC BY-NC, CC BY-NC-SA, CC BY-ND, CC BY-NC-ND,

Serwis myvimu.com (My Virtual Muzeum) to społecznościowo tworzone, wirtualne muzeum, składa się z dziesiątek tysięcy eksponatów, opisów kolekcji  dodawanych przez pasjonatów. „W serwisie można m.in. opisać swoje eksponaty poprzez rozbudowany system atrybutów, dodać ich fotografie, tworzyć wystawy i całe kolekcje, generować karty katalogowe zabytków, budować drzewa kategorii związanych z kolekcjonerstwem, prezentować ich historię, ważne wydarzenia związane z muzealnictwem i rynkiem kolekcjonerskim.” Serwis posiada partnerów w postaci innych hobbystycznych stron www zajmujących się historia i muzealnictwem zarówno amatorskim jak i profesjonalnym. W serwisie znajduje się już ponad 50 000 eksponatów.

Dlaczego Creative Commons?

Wiele treści publikowanych przez użytkowników w serwisie MyViMu.com, objętych jest licencją Creative Commons. Dzięki temu, materiały są dostępne dla innych użytkowników na potrzeby różnego rodzaju działalności oraz promocji. Eksponaty można publikować również z zastrzeżeniem pełni praw. Większość prac udostępnionych dotychczas objęta została jedną z wolnych licencji.

(Zdjęcie eksponatu użytkownika gal2002, pt. Jumbo)

Zobacz też